Onderweg naar Buchara

Vandaag 21 juni al op tijd vertrokken. Het is hier nog steeds 3 uur later dan in Nederland. Ik heb nu minder last van het tijdsverschil omdat het nu wat langer hetzelfde is. Ik wil vanavond in Buchara zijn maar ik weet niet wat ik onderweg aantref en hoe de toestand van de wegen hier is. Het achterliggende deel was slecht dus dit belooft ook niet veel goeds. Ik heb het wel even nagevraagd en van de in totaal 400 kilometer zou 100 kilometer heel slecht zijn en de overige 300 redelijk. Achteraf zal blijken dat dit redelijk klopt. Als ik Khiva verlaat, nog even gekeken naar de plattegrond van de Zijderoute, zal ik eerst nog maar even gaan tanken om er zeker van te zijn dat ik in het stuk woestijn waar ik doorheen moet niet voor verrassingen kom te staan. Een stukje voor mij rijdt ook een motorrijder en als ik dichterbij kom zie ik dat hij Duitse kentekenplaten heeft. Een Duitser dus. We gebaren naar elkaar om even te stoppen. Ook hij was al vanaf 6.00 uur in de ochtend onderweg om voor het donker in Buchara te zijn. Hij moet bij het laatste tankstation zijn tank ook afvullen maar het zal er om hangen of hij dat haalt. Hij had het even uitgerekend en het was krap aan. Ik vertel dat ik voldoende reserve bij me heb en dat hij daar gebruik van mag maken als het nodig is. Hij neemt het aanbod dankbaar aan. Zo vertrekken we samen weer en onderweg maken we een paar stops. We besluiten om in hetzelfde hotel te gaan overnachten. Bij een van de stops komt ook nog een echtpaar uit Sud Tirol aanrijden. Ze hebben ons zien staan en ook zij zijn van plan om naar Buchara te rijden en die stad te bekijken. Zo zijn we plots met vieren, Max, de Duitser, Alex en Roswitha uit Sud Tirol en ikke uit Nederland.

Alex en Roswitha rijden de wereld rond tijdens hun welverdiende pensioen. Max is 27 jaar en heeft 4 jaar geleden ook al een wereldreis gemaakt op de motor en wilde deze 6 maanden durende reis nog maken voordat hij aan zijn studie begint. Ik heb maar niet gevraagd aan welke studie hij wil beginnen.

We hebben een leuk hotelletje gevonden in Buchara en de eigenaar maakt voor ons als maaltijd plof, een typisch gerecht uit die streken. Ik had het in Turkije ook al een keer gegeten.

De stad Buchara is veel groter dan Khiva maar lang niet zo mooi. In Khiva is alles veel beter bewaard gebleven. Buchara staat wel op de Unesco wereld erfgoedlijst.